RHYTHM in YOUR HEART

ที่จริงวันนี้นึกว่าจะไม่รอดมาไพรเวทแล้วซะอีก เพราะเกิดอาการท้องร่วงอย่างรุนแรงเนื่อจาก....อาหารเป็นพิษ ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าอาหารนั่นมันคืออะไร (อาจจะเป็นเพราะเนื้อย่างที่ไปกินกันมาวันนั้นก็ได้ แต่ว่าคนอื่นเขาไม่เห็นเป็นกันเลยอ่ะ-3-)

วันนี้ได้ตื่นมาก็มีอาการซึมหน่อยๆ (ก็ตื่นมาประมาณ11โมงแหละ)

ขอหน่อยนึงก่อนจะรีพอร์ท เหอ เหอ

วันนี้ตื่นมาแล้วก็มาดูโทรศัพท์ วึ่งมีเมซเซจส่งมาจากปรินส์สองเมซเซจ แต่เนื่องจากไปนอนอืดหรือไม่ได้สนใจโทรสัพท์เพราะปวดท้อง (เมื่อคืนปวดท้องมาก ตัวช้า แล้วก็ไข้ขึ้น เลยไม่ค่อยสู้โลกเท่าไหร่<<กระนั้นมึงก็ยังนอนตั้งห้าทุ่ม....)

นอกจากนั้น.....มันก็มีMisscallอีกสามครั้ง....อนึ่ง เป็นเบอร์ใครไม่รู้ มีเมซเซจเสียงทิ้งเอาไว้ด้วย โอ้วววว พอกดลองไปฟังก็มีเสียงคนฮัลโหล ฮัลโหล ประมาณ4ครั้ง แล้วก็วางไป คงคิดว่าเรารับแต่มันเป็นระบบรับฝากข้อความ

แต่พอเราโทรกลับไป เราก็ได้ยินเสียงว่า

"หมายเลขที่ท่านเรียก ยังไม่เปิดให้บริการค่ะ"
"......................."

แล้ว......ใครโทรหากรูเนี่ย

กรี้ดดดดดดดดด0[]0!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เบอร์ๆนั้นคือ053892020 หนูกลัววววววววว!!!!!
(เหมือนเบอร์เชียงใหม่นะ แต่ว่ามันเบอร์มือถือรึเปล่าวะ??? โอ้ว จอร์จจจจจ)

วันนี้นัดไพรเวทกับอุริ วึ่งจริงๆนัดมานานแล้วล่ะ แต่ว่าเนื่องจากมีหลายคนที่นัดกันไว้ไม่ว่างซักทีก็เลยได้มาเป็นกันวันนี้แทน เหอ เหอ
(อืม....แล้วงานROSEเนี่ย ตกลงมันแน่นอนรึยังวะ......ตรูจะได้ตัดสินใจถูกว่าจะไปหรือไม่ไป)<<ถ้าเกิดเป็นช่วงที่มีงานเยอะ สงสัยจะไม่ได้ไป

อุริบอกจะมาประมาณตอนเที่ยง....อืม......เที่ยงนอนรอ เริ่มไม่ดูนาฬิกา จะมาเมื่อไหร่ก็คงมาเอง (หลังๆเวลนัดใครจะเริ่มไม่สนเวลา เอาเป็นว่า ตรูมาตรงแล้ว ที่เหลือเมื่อไหร่อยากมาก็คงมากเอง มาสายมากกว่45นาที ไม่รอแล้ว<<ยิ่งถ้านัดกินข้าวจะไม่รอใหญ่เลย)

และแล้วอุริก็มา มากี่โมงไม่รู็ล่ะ นั่งดูเคโรโระอยู่......

มาถึงก็นั่งรอเจ้ปอกับอุ๋งอิ๋งมา พออีกสองคนมาก็เริ่มไปแต่งตัว (ซึ่งเราก็ยังหาอุปกรณ์คอสให้อุริอยู่เลยยังไม่ไปแต่งตัว อนึ่ง ยังไม่อยากฆ่าตัวตาย เพราะชุดปู่มันร้อน....)

จากที่ได้ยินมา เป็นชุดในshinning clear card์ ซึ่งจับกันเป็นคู่ๆ
(แล้วทำไมนิโอไม่คู่ยางิว.......)

ณ มุมหนึ่งของบ้าน........มีบริกรสองคนรอเสิร์ฟอยู่
(แต่ว่า.....ไม่มีลูกค้า ก็เลยกินกันเอง......)

ออกจะเบลอไปซักหน่อย แต่มันเสียดายก็เลยเอามาลง...-3-

เมื่อหมูบุนจะเขมือบของเสิรฟ์ ก็ต้องมีการลงทัณฑ์

และก็มีการหาเรื่องตามมา
(ดูนิโอรอบนี้แหยๆนะ.....)

เค้กสีสวยน่ากิน แต่ของสีส้มๆที่อยู๋ในแก้วนั้น ขอบอกว่า มันเป็นน้ำอัดลมที่ค้างอยู่ที่บ้านเรามาเป็นเวลา 3 อาทิตย์แล้ว...(แต่ก็ยังกินได้นะเออ เพียงแต่ไม่ซ่าแล้ว)

อ่ะ อีกรูป เนื่องจากถ่ายมาแค่40กว่ารูป แถมเบลอไปซะเยอะ
(ก็บ้านมันมืด....)

บุนตะ.....นั่นมือใครน่ะ.....จะเอาไปฟ้องจิโร่นะ

อยากฟ้องก็ฟ้องไปสิ........

ใส่ยานอนหลับไว้ในแก้วนี้แล้วให้มันดื่ม มันก็พูดอะไรไม่ได้แล้ว
(ได้ข่าวว่าไม่ต้องใส่มันก็หลับตลอดเวลานะ......)

มาถึงปู่จี ที่อู้ไม่ยอมเปลี่ยนชุดวักที กว่าจะเป็ลี่ยนชุดก็ปาเข้าไปบ่ายสามแล้ว (ชาวบ้านเขาจะถ่ายกันเสร็จอยู่แล้วว่ะ)
แต่เนื่องด้วยอากาสมันร้อน เลยขอไม่คอสเต็มอ็อปชั่น เก็บเอาไว้เต็มงานอื่น เหอ เหอ

ยามว่างของปู่......นอนรอสัปปะรด.....อืม หิว

เมื่อไหร่จะถึงคิวออกวะ ชุดก็ร้อน ช่องได้ออกก็น้อย....เฮ้อ...

ใกล้ได้ออกฉากแล้ว ใส่สูทเพิ่มความร้อนเข้าไปวักหน่อย

ที่นี่ประเทศไทยนะ ไม่ใช่อิตาลี ใส่ชุดนี้แล้วร้อนชะมัดเลย!!!!

บึ่งกลับไปรับลมเย็นที่อิตาลีซักหน่อยแล้วกัน

แดดมันแรงงงงงงงงง
(แต่ตอนนี้ก็5โมงแล้ว ฟ้ากำลังครึ้มจะตกอยู่เชียว)

อันนี้เรียกว่าปู่แอ้บแบ้วได้ป่ะ.....

นี่เป็นรูปที่ถ่ายเอาไว้.....เมื่อก่อน...

แต่รู้สึกมันเข้ามาก......กับเวาที่เราหิว....เวลาที่เราอยากจะจวกเนื้อย่าง.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

สภาพหลังกินเสร็จ

พลานุภาพแห่งเนื้อย่าง..........อืม