RHYTHM in YOUR HEART

หมู่นี้นั่งคิดอะไรแปลก(คิดอะไรแบบ สมองชั้นคิดแบบนีี้ได้ด้วยเหรอ)

คิดเรื่องการเียกร้องสิทธิเท่าเทียมของสตรีและบุรุษ เมื่อก่อนก็เคยคิดว่ามันเข้าท่าดี แต่เมื่อกี้ นั่งคิดไปคิดมา พอเกิดกาเรียกร้อง อะไรบางอย่างมันจะหายไป และคิดว่า มันไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก ผู้หญิงบางคนเรียกร้องสิทธิของตนเองเพื่อให้เท่าเทียมใผู้ชาย เพื่อให้ได้ทำงานเท่ากัน หรือ เพื่อให้เงินเดือนเท่ากัน (เนื่อจากยังไงมันก็ใช้แรงงานเหมือนกัน) แต่ในผู้หญิงคนเดียวกัน ก็ยังอาจจะพยายามเรียกร้องให้ผู้ชายควรทำในสิ่งที่ควรทำกับเธอ เช่น....ถือของหนักๆให้ ขับรถไปส่ง หรืออะไรต่างๆที่สามารถอ้างได้ว่าเธอเป็นผู้หญิง

ถ้าเกิดสิทธิของหญิงและชายเท่าเทียมกันจริง เราว่า หลายๆอย่างคงจะหายไป อย่างคำว่าLady First มันจะกลายเป็นว่า ใครเร็วใครได้มากกว่า เพราะไม่ต้องแคร์แล้ว (ยังไงสังคมในบยุคปัจจุบันเขาก็มีบางคนไม่ค่อยจะแคร์กันแล้วนี่หว่า?) หรือความสัมพันธุ์กับแฟนเพื่อน หรืออะไรต่างๆ ถ้าเราไม่ถิอหญิงชายเลย ประเพณีบางอย่าง(ในไทย)จะถูกทำลาย

(ก็ไม่ค่อยสนใจประเพณีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่อยากให้ถูกทำลายหรอกนะ)

เพราะงั้น เราก็เลยคิดว่า......สิทธิน่ะ......ของหญิงชายไม่มีวันเท่าเทียมกันในทุกๆเรื่องหรอก ยกเว้นว่า เราจะพยายามไขว่คว้ามัน ถ้าทำอะไรได้ดีดว่าผู้ชาย เรื่องๆนั้นเราก็จะได้สิทธิที่ดีกว่า ว่างั้นมั้ย? (เพราะผู้ชายมันก็เก่งกว่าเราตั้งหลายเรื่อง แถมเด๋ยวนี้มีพวกประเภมสองที่เก่งโคตรมาอีก.....OTL)

พยายาม.....ที่จั่วหัวบล็อกไว้

คือเร็วๆนี่มีอะไรบางอย่างดลใจไปเจอเรื่องซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัว ถึงเธอจะพับไม่สำเร็จแต่ก็ถือเป็นความพยายามมาก บางที เธอเองก็อาจจะพับไปคิดไปก็ได้ ว่าถึงพับเสร็จก็ไม่หาย แต่ก็หวังอยู่ในใจเอาไว้แบบนั้น

เธอ......พยายาม

เพียงแต่

เธอมีเวลาไม่พอเท่านั้นเอง

ทุกคนสามารถทำได้ สามารถยายามทำอะไรให้สำเร็จได้ เพียงแค่มีความตั้งใจ และมีเวลาให้เพียงพอกับมัน ซาดาโกะมีทั้งความตั้งใจและความพยายาม แต่เธอมีเวลาไม่พอเท่านั้น

ดังนั้น เราก็อยากบอกทุกคน จงพยายามในสิ่งที่ทำอยู่ให้มากที่สุด เผื่อคุณอาจจะไม่รู้ว่าเวลาของคุณมันเหลือมากน้อยเท่าไหร่

จงพยายาม

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

มาจะกล่าวบทไป.....

ฉันซีเรียสเรื่องแบบนั้นไม่เป็นหรอกเว้ยยยยยยยยย

(สุดท้ายก็ไร้สาระอีกจนได้OTL)

ที่จริงไอ้ที่มาของการพิมพ์ข้างบนทั้งหมดมันเพราะไอ้นี่ต่างหาก

"ความจริงคือ วันหนึ่งมีเกมส์ตอบคำถามอะไรซักอย่างไม่รู้ ถามว่าซาดาโกะพับนกกระเรียนได้กี่ตัว(อันที่จริงตรูก็ตอบไม่ถูก<<ไม่รู้เฟ้ย) แล้วตอนนั้นก็วาดการ์ดเป่ายิ่งฉุบส่งไปร่วมสนุกกับทางงานBR.EXE อยู่ วาดไปได้ 6 ใบ ก็มานั่งคิดว่า.....6ใบ เลขไม่ค่อยสวยอ่ะ.....ทำให้มันครบๆ10ใบดีมะ......หลังจากนั้นก็เริ่มทำ แล้วบางทีก็บอกกับเพื่อนไปว่า ถ้าทำครบ 10 ใบแล้ว ซานาจะหายเ็นลูคีเมีย(บ้านแกสิ)"

จบการสาธยาย.......เพราะฉะนั้นแปะ เพราะทำครบ 10 ใบแล้ว (หายเป็นลูคีเมียแล้ว!!!!!!)<<โดนตบ

มันคือคอนเซ็ปท์ 4season "รักตามฤดูของเราสองคน"

ฤดูที่1 วันที่รอ เดือนที่คอย พ.ส.ที่คิดถึง ฤดูที่รัก เย้ย ไม่ใช่ ฤดูร้อน

ร้อนรักกับทูน่าและสัปปะรด คุ คุ คุ 

ฤดูที่ 2 ฤดูฝน

รักนี้ต้องเปียกของวรุณกับวายุ (สองอย่างนี่บวกกันแล้วมันจะเป็นพายุฝนใช่ม้า กร้ากกกก) 

ฤดูที่ 3 ฤดูหนาว

รักตามตื้อกับหนุ่มเย็นชา (ตามตื้อไม่พอยังโดนเสยคาง ต่อยจนอ่วมอีกก็มี)

ฤดูที่ 4 ฤดูใบไม้ร่วง

เพราะมัวแต่ซึนไม่ยอมบอก ความสัมพันธ์เลยไม่คืบหน้า นานๆไปจะกลายเป็นรักเหี่ยวแห้งเหมือนใบไม้ เหอ เหอ

หมดสี่ใบ

(มีคนทวงรุ่นที่หนึ่ง.....ผลัดไปก่อนนะเคร่อะ วิ่งหนี!!!!) 

เอ็นทรีย์นี้สอนให้รู้ว่า

.......ซานามันบ้าได้อีก.......