RHYTHM in YOUR HEART

เผอิญช่วงนี้ไม่ค่อยมีการ์ตูนใหม่ๆออก ก็เลยกลับไปอ่านเรื่องโคนัน การ์ตูนแนวนักสืบที่เราอ่านมีอยู๋ไม่กี่เรื่อง ที่อ่านเป็นหลักๆคือ โคนัน , โรงเรียนนักสืบคิว , คินดะอิจิ(ภาคหลานมัน)

ยิ่งอ่าน.......ก็ยิ่งรูู้สึกถึงความเว่อร์..........

จะขอพูดถึงสามเรื่องที่เราอ่านมาละกันเน้อ(แปะรูปพอเป็นพิธี)
เรื่องแรก คินดะอิจิ(กับคดีพิศวง ปริศนา บลาบลาๆๆๆ)

สำหรับคินดะอิจิ เป็นนักสืบม.ปลาย แนวเรื่องก็คล้ายๆกับโคนัน เพราะไปเจอคดีแล้วก็ต้องแก้คดีเหมือนกัน มีตัวร้ายยักษ์ใหญ่ที่ต้องการตามตัวให้เจอ แต่อารมณ์เรื่องมันจะผิดจากโคนันอยู่ เพราะตานี่.....มันไม่ได้เพอร์เฟ็ครอบด้านแบบโคนัน........อย่างน้อย......มันก็เรียนไม่เก่ง มันก็ลามกบ้างตามปกติของผู้ชาย......สรุปแล้ว มันยังดูเป็นคนมากกว่าโคนันเยอะเลย-_-

แต่เรื่องนี้อ่านเพราะชอบนะ เนื้อเรื่องขำดี บางทีมันก็ชวนคิดด้วย(ชอบภาพสีของอาจารย์เขาด้วยแหละ ลงสีนุ่มนวลดี) นางเอกมิยูกิก็ออกแนวน่ารักไม่ดิบเถื่อนเหมือนรัน....(แบบว่า รันนี่ ใคจะคบเป็นแฟนคงต้องระวังเวลาเธอโกรธด้วย-_-) แล้วบางทีก็แอบมึนๆนะ เวลาที่คินดะอิจิเอาชื่อปู่ตัวเองเป็นเดิมพัน....ก็...รู้นะว่าปู่มันเป็นยอดนักสืบน่ะ แต่ว่า................

ไปอ้างชื่อปู่แกทำไมว้าาาาาาาาาาาาาาาา ไม่ต้องอ้างก็ได้!!!!!!!!! ถ้าแกไขผิดขึ้นมาคนที่เสียหายมันก็ปู่แกนะเว้ยยยยยยย สงสารคนสูงอายุหน่อยสิวะะะะะะะ
(ทำไมมันไม่เดิมพันด้วยชื่อของยอดนักสืบแบบชินอิจิมั่ง...ก็เห็นช่วยไขคดีมาตั้งเยอะนี่นา......)

เรื่องที่สอง โรงเรียนนักสืบคิว

โฮ้ยย อันนี้น่ารัก(โดยเฉพาะริว)<<โดยส่วนตัวคิดว่าเรื่องนี้วายเล็กๆ.....(ระหว่างริวและคิว....ดูสิ ชื่อพ้งกันเลย อร้างงงงง)
โรงเรียนนักสืบที่แบ่งความสามารถเฉพาะด้านต่างๆไปให้เด็กแต่ละคน แต่ละคนไม่เพอร์เฟ็คเลย(ยกเว้นอีริวยอดมนุษย์คนเดียว....) มีความเก่งแต่ละด้านไม่เหมือนกัน แต่พอมารวมกันแล้วเป็นสุดยอดกลุ่มนักสืบ เป็น.....การ์ตูนนักสืบที่อ่านแล้วรู็สึกไม่ค่อยเว่อร์ เพราะความสามารถมันกระจายๆ คนนึงคิดไม่ได้ ต้องให้อีกคนนึงช่วยด้วย (แต่คิวนี่บางทีก็ฉายเดี่ยวซะจนคิดว่าเป็นยอดมนุษย์ไปเหมือนกันนะ.....)

เรื่องนี้แตกต่างจากเรื่องอื่นที่ว่า มันมีจุดสิ้นสุดของเรื่อง เพราะมัน22เล่มจบ (ในขณะที่โคนัน กับคินดะอิจิ ยังไม่มีจุดสิ้นสุดเป็นของตัวเองซักที.....) 

แต่.......ก็ยังตะหงิดอยู่ดีแหละ........
จำได้ว่า........พวกนี้......ช่วงแรกๆอยู่ม.3.......ม.3......(เอคโค่....) เก่งจังเนอะ ทั้งความสามารถจำได้ในเสี้ยววินาที เก่งคอมพิวเตอร์เป็นเลิศ ช่างสังเกต อืมมมมมมม ตอน.ม.3 เราทำอะไรกันอยู่นะ.........(นั่งวาดรูปเล่น.....-_-")

ปล.จากที่อ่านมา....รู้สึกนี่จะเด็กสุดแล้วสินะ ถ้าเทียบกับโคนันแล้วก็คินดะอิจิ 

เรื่องที่สาม (โคตร)ยอดนักสิบจิ๋ว(อัจฉริยะ) โคนัน<<ในวงเล็บนั่นเราเติมเองน่ะ

อันนี้.....อาจจะพล่ามมากหน่อย(แบบว่าเก็บกด.......)
อ่านมาแรกๆนะ ช่วงเล่มแรกๆเลย ไม่รู้สึกอะไรเลย......ไม่เคยรู็สึกอะไรเล้ยยยยยยยย จนพอมันเข้าเล่มหลังๆ ดูมันเริ่มแก่กล้าขึ้น(แต่มันเลื่อนชั้นกันบ้างรึเปล่า หรือโตขึ้นบ้างมั้ยอันนี้ไม่รู้......<<เป็นเรื่องที่เอาแน่เอานอนกับเวลาไม่ได้ที่สุดเลย)

เทียบกับเรื่องอื่น..........โคนัน...หรือชินอิจิ.......มันมีทุกอย่างที่คนอื่นเขาไม่มีกัน....ทั้งความทรงจำในชั่วเสี้ยววินาที จมูกดี เตะบอลเก่ง ฉลาด หล่อ รวย สุขุม รอบคอบ (แต่รู้สึกจะบ้ายอ....)
คินดะอิจิ หลอ่มั้ย? <<หล่อจวนๆล่ะมั้ง?
คินดะอิจิ รวยมั้ย? <<ฟันธงเลยว่าไม่......
คินดะอิจิ ฉลาดมั้ย? <<ไม่แน่ๆ........

และบางทีก็หมั่นไส้....แบบ เด็กอะไรวะ แก่แดดจัง แถมเวลาเจอศพนี่เหมือนจะดีใจโคตร วิ่งเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น (เด็กบ้าที่ไหนมันวิ่งไปหาศพพพพพพพ หัดดูอายูมิ เกนตะ มิซึฮิโกะบ้างเซ่!!!!) แต่....อันนี้ไม่นับ......เพราะตัวจริงมันเป็นม.ปลาย.......แต่ว่า....ตัวเป็นเด้กแล้วเนี่ย......ไม่มีขีดจำกัดความสามารถบ้างเลยรึไงฟระ ไม่นับในคอมมิคนะ ดูที่มูฟวี่เลย มูฟวี่นี่เว่อร์กว่าเป็นล้านเท่า....ทำอะไรน่ะเหรอ.........ทำอาร้ายยยยยยยยยยยย

ขับเรือสกู็ตเตอร์เงีี้ย ขับเครื่องบินเงี้ย ขับเฮลิคอปเตอร์เงี้ย ยิงปืนเงี้ยยย ว่ายน้ำเป็นปลาเงี้ยยยย บินด้วยแฮงไกลดิ้งค์เงี้ย ขับเรือมันยังขับเป็นเล้ยยยยยย รถมันก็ขับได้ด้วย อยู่ม.ปลายไม่ใช่เร้ออออออออออออออ ใบอณุญาตินะมีม้ายยยยยยย มีม้ายยยยยยยยย(ม่ายมี......)

ชั้นอยู่มหาลัยปีสามแล้วยังขับรถไม่เป็นเลยเว้ยยยยยยยย(สครีม) 

แต่ว่า.......ยังไง...อีสามเรื่องนี้ก็ยังมีที่ๆเหมือนกันอยู่ดี.......

มันไปที่ไหน คนตายที่นั่น....(เป็นตัวอัปมงคลจริงๆ)
ผู้ร้าย.......ต้องโผล่เป็นตัวดำๆก่อนจะมีรูปร่าง........

ขอออกนอกโลกแป้บนึง....(นอกโลกจริงๆนะ.....ไปดาวดักแก่กัน)
พวกคุณ.....ยังจำ การ์ตูนขวัญใจสมัยเด็กกันได้มั้ย????? เรื่องที่ไม่ว่าใครก็ต้องรู้จัก.....

เซเลอร์มูนและดราก้อนบอล

ใครไม่รู้จักสองเรื่องนี้ถือว่าไม่แก่(แต่รู้จักก็ไม่แปลก เพราะพ่อแม่คงเสี้ยมสอนมา เพราะเราก็รู้จักดราก้อนบอลเพราะแม่ยัดเยียดเอามาให้อ่าน.......) 

รู้สึกจะขุดไปเจอของเก่าที่ไม่มีลิขสิทธิ์ขึ้นมาอ่าน ก็เลยไปตามเก็บมาให้ครบชุด จะว่าไงดี....อ่านไปแล้ว....ก็รู้สึกว่ามันขี้โกงอ่ะ......ถึงศัตรูจะเก่งแค่ไหน มันก็ไปหาทางเพิ่มพลังมาจนได้ แถมมีร่างหนึ่งสองสาม พัฒนาไปตามเลเวลของศัตรูอีกต่างหาก......แต่....ไอ้ที่เว่อร์กว่านั้น.....ศัตรูมีแค่ตัวเดียว แต่ต้องรุมฆ่ากันทีละสองสามคน.......อืม....จะว่าขี้โกง ดีมั้ยนะ.......(ไม่มั้ง ก็ช่วยโลกนี่ คนดีรุมไปก็ไม่ผิด....)

แต่ก็ยังดี....ที่ก็ยังมีตายกันไปบ้าง แต่ตายแล้วก็ขอพระเจ้าชุบชีวิตใหม่มาได้อีก โอย ปวดเฮด จะเป็นอมตะกันแล้วใช่มั้ยยะ......<<เทพเจ้ามังกร หลังๆก็ไม่ค่อยเป็นมังกรละ กลายเป็นกิ้งก่าหรืออะไรซักอย่างแล้วก็ไม่รู้-_-"(เริ่มเข้าใกล้คอนเซ็ปท์ยักษืในตะเกียง....)

แล้วก็.....(อันนี้ตะหงิดส่วนตัว.....)
หน้าอย่างเบจิต้า มีลูกกับบลูม่าได้ไงวะ=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!! คนละขั้วเลยเว้ยยยยยยยยย
(แถมมีตั้งสองคนนะเฮ้ย ไม่ใช่คนเดียว...แม่เจ้า......)

และ.....ถ้าไม่มีดราก้อนบอล.....
1.ตายหมดโลกไปแล้ว
2.ชาตินี้หงอคงก็ยังเป็นแค่คนมีหางประหลาดๆต่อไป.....
3.ดราก้อนบอล........จะเปลี่ยนชื่อเรื่อง(หรือไม่ได้ออกมาเลย)
4.ฟรีเซอร์จะไม่บุกดาวนาเม็กเพราะมันไม่มีดราก้อนบอล.......

เซเลอรืมูน.......เลเวลความขี้โกงพอๆกับดราก้อนบอล........มีพวกหลายคน แถมโผล่มาเรื่อยๆอีกต่างหาก มีอุปกรณ์เสริม(ผลึกเงินมายา คฑาศักดิ์สิทธิ์ จอกศักดิ์สิทธิ์) เพิ่มพลังตลอดเวลา (มีร่างหนึ่ง สองสาม เหมือนกับดราก้อนบอล แถมเปลี่ยนกันได้หมดทั้งก้กด้วย.....) อันนี้ก็้องรุมศัตรูทีละหลายๆคนเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่เซเลอร์มูนมักกวาดแสงมาตอนเพิ่มพลัได้ใหม่ๆก็ตายกันหมด.....อัศวิน แต่ละคน......ตามปกติก้เป็ฯคนธรรมดา ก็ยังดูปกติกว่าดราก้อนบอล แต่เวลาแปลงร่างแล้วก็.....อารมณ์ครือๆกัน......

ตอนนี้เซเลอร์มนมีพิมพ์ซ้ำแบบไม่มีลิขสิทธิ์ออกมาแล้วนะ 8เล่มจบเล่มละ80บาท(คุณภาพดี และแปลเหมือนวิบูลย์กิจฉบับเก่าแป้ะ.....) 

หา?? ใครถามหาโดเรม่อน???
โอ้ย โดเรม่อนไม่เว่อร์ มันมาจากศตวรรษที่21 ไม่เว่อร์ไม่เว่อร์!!!
(แค่ออกมาจากลิ้นชักโต้ะนี่ก็เว่อร์จะบ้าละ.......)